به آغوش مدینه عاقبت مادر رسیدم من

اگر چه قد کمان و مو سپیدم،روسفیدم من

تو میدانی چه آمد بر سرم، ای مادر خسته

هر آنچه از مدینه تا مدینه بود، دیدم من

به ذکر یاعلی،جان میدهم عالیِ اعلا را

بخوان خود یاعلی،بالا سرم این نام زیبا را

علیاً یاعلی،ذکر عروج و ذکر معراجم

صدای دلنشین تو مصفا میکند ما را

عمری مرا خون جگر، قوت و غذا بود

شیرین ترین قوتم همین زهر جفا بود

با کس نگفتم لحظه ای، اسرار خود را

اسرار من در کربلای کوچه ها بود

گفتی بساط گریه برایت بپا کنند

با گریه یاری دل خون شما کنند

گفتی که در وداع برادر نوا کنند

گاهی میان گریه برایت دعا کنند

تاقت نداشت خواهرت انگار بیش از این

از تو شنیده بود غم یار پیش از این

اَلی شیعیانم، اَلی عاشقان

مرا درد دلهاست با دوستان

غمم روی غم بسکه انباشته

جوانی،مرا پیر اِنگاشته

همه عمرِ من بود، خونِ جگر

من از نوجوانی شدم دربدر

روزیکه از وجود،، دوعالم معاف بود نور شما به عرش خدا در طواف بود ارواح و نور و طینت تان پاکِ پاکِ پاک یعنی وجودتان ز ازل صافِ صاف بود هریک برآمده ز تجلای دیگری یک نور واحدی که شعاعش مضاف بود از نورتان تجلی خلقت شروع شد آن خلقتی که خالص و بی انحراف بود ما را هم از وجود شما منَتی رسید رخسارتان برای دل ما مطاف بود قالوا بلای ما همه در عرصه الست در اصل بر ولایت تان اعتراف بود ای نامتان مرادف ذکر خدایتان صلِ علیَ النَبیِ و آله، ثنایتان